திருடன் எப்படி வரவேண்டும் எப்படி வாழ வேண்டும்? உங்களுக்கு பிடித்த மாதிரி தானே
உங்களுக்கு பிடித்த மாதிரி வாழும் திருடன்
![]() |
| கற்பனை புகைபடம் |
திருடர்கள்
எப்படி இருக்க வேண்டும்
எப்படி பேச வேண்டும்
எப்படி வர வேண்டும்
என்று எந்த சட்ட புத்தகத்திலும் எழுதப்படவில்லை.
ஆனால் உலகத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும்
ஏதோ ஒரு அடையாளம் இருக்கிறது.
ஒழுக்கம் நிறைந்தவர்களை
அவர்களின் உடைகள் காட்டிவிடுகின்றன.
சீராக மடிக்கப்பட்ட சட்டை,
நேராக நின்ற நடை,
அமைதியாக பேசும் குரல் —
அவர்கள் வாழும் விதத்தை சொல்லிவிடுகின்றன.
கல்வி கற்ற ஆசிரியர்களை
அவர்களின் புத்தகங்கள் அடையாளம் காட்டுகின்றன.
கையில் புத்தகம் இல்லாவிட்டாலும்
அவர்கள் பேசும் வார்த்தைகளில்
ஒரு பாடம் இருக்கும்.
இருசக்கர வாகனங்களை பழுது பார்க்கும் தொழிலாளியை
அவருடைய கறை படிந்த சட்டை காட்டிவிடுகிறது.
எண்ணெய் படிந்த கைகள்,
சோர்வுடன் கலந்த வியர்வை,
அவருடைய வாழ்க்கை எதற்காக போராடுகிறது என்பதை
சொல்லாமல் சொல்லிவிடுகின்றன.
பெயிண்டர் என்பவரை
அவருடைய சட்டையில் படிந்திருக்கும்
நிறங்களே அடையாளம் காட்டுகின்றன.
சுவர் மீது பூசப்பட்ட நிறங்களை விட
அவருடைய உடையில் படிந்த நிறங்கள்தான்
அவருடைய உழைப்பை அதிகமாக பேசுகின்றன.
கோயிலின் அர்ச்சகரை பார்த்தாலே
அவர் யார் என்று புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.
விரதம் இருப்பவரை
கழுத்தில் இருக்கும் துண்டு காட்டிவிடுகிறது.
மாலை அணிந்திருப்பவரை பார்த்ததும்
அவர் எதற்காக தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்
என்பதும் புரிகிறது.
மேலும் படிக்க :உண்மையான கடவுளை கண்டேன்
சாலையோரத்தில் படுத்திருப்பவரை பார்த்ததும்
அவர் போதையில் இருக்கிறார் என்பதையும்
நாம் எளிதாக புரிந்து கொள்கிறோம்.
கட்டியிருந்த கைலி காணாமல் போயிருந்தாலும்
அவருடைய நிலை
அவரைப் பற்றி சொல்லிவிடுகிறது.
இந்த உலகத்தில்
ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு அடையாளம் இருக்கிறது.
ஒரு தோற்றம் இருக்கிறது.
ஒரு வாழ்க்கை முறை இருக்கிறது.
ஆனால்
திருடர்களுக்கு மட்டும்
எந்த அடையாளமும் இல்லை.
அவர்களை
உடைகளால் கண்டுபிடிக்க முடியாது.
நிறத்தால் கண்டுபிடிக்க முடியாது.
பேச்சால் கண்டுபிடிக்க முடியாது.
அன்பால் கூட கண்டுபிடிக்க முடியாது.
அவர்கள் எப்படி வருவார்கள் என்று
யாருக்கும் தெரியாது.
அவர்கள் எப்படி பேசுவார்கள் என்றும்
யாராலும் கணிக்க முடியாது.
ஒரு காலத்தில்
திருடர்கள் கத்தியுடன் வந்தார்கள்.
அவர்களை பார்த்தாலே பயமாக இருந்தது.
அவர்களுடைய முகத்தில்
கொடூரம் தெரிந்தது.
ஆனால் இப்போது
கத்தியின் இடத்தில் அன்பை வைத்திருக்கிறார்கள்.
பயமுறுத்தும் வார்த்தைகளுக்கு பதிலாக
ஆறுதல் தரும் வார்த்தைகளை பேசுகிறார்கள்.
கையை பிடித்து நம்ப வைக்கிறார்கள்.
கண்களை பார்த்து பாசம் காட்டுகிறார்கள்.
அன்பை நாவில் வைத்துக் கொண்டு
மனிதர்களின் மனதை திறக்கிறார்கள்.
அவர்கள்
அதிகாரம் மிக்கவர்களைப் போல வரலாம்.
எளிமையான மனிதரைப் போல வரலாம்.
மத நல்லிணக்கத்தை பேசுபவர்களாக வரலாம்.
மனிதநேயம் நிறைந்தவர்களாக நடிக்கலாம்.
பண்பு நிறைந்தவர்களாக இருக்கலாம்.
நேர்மையைப் பற்றி மேடைகளில் பேசலாம்.
காலம் எதைக் கேட்கிறதோ
அதற்கேற்ற முகமூடியை அணிந்து கொள்கிறார்கள்.
உங்களுக்கு என்ன பிடிக்குமோ
அதுவாகவே மாறி வருகிறார்கள்.
உங்களுக்கு என்ன தேவையோ
அதுவாகவே வந்து நிற்கிறார்கள்.
பாசம் தேவைப்படுகிறவர்களிடம்
அன்பாக வருகிறார்கள்.
ஆறுதல் தேவைப்படுகிறவர்களிடம்
ஆதரவாக வருகிறார்கள்.
நம்பிக்கை தேவைப்படுகிறவர்களிடம்
உறவாக வருகிறார்கள்.
அதனால் தான்
திருடர்களை கண்டுபிடிப்பது மிகவும் கடினம்.
ஏனெனில் அவர்கள்
பொருளை மட்டும் திருடுவதில்லை.
நம்பிக்கையையும் திருடுகிறார்கள்.
அமைதியையும் திருடுகிறார்கள்.
ஒருவரின் வாழ்க்கையை நிம்மதியாக வாழும் உரிமையையும்
மெல்ல திருடிச் செல்கிறார்கள்.
“திருட்டை ஒழிப்போம்”
என்று பேசிக்கொண்டே
திருடுவதற்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.
“லஞ்சத்தை ஒழிப்போம்”
என்று மேடையில் குரல் கொடுத்தபடியே
அதே கையை நீட்டி லஞ்சம் வாங்குவதற்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.
ஏனெனில்
திருடர்கள்
ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை.
அவர்கள்
நாம் நம்பும் முகமாக வரலாம்.
நாம் மதிக்கும் மனிதராக வரலாம்.
நாம் காதலிக்கும் மனிதராக கூட வரலாம்.
அதுதான் அவர்களின் மிகப்பெரிய பலம்.
அவர்கள் கதவை உடைத்து உள்ளே வருவதில்லை.
நம்முடைய நம்பிக்கையை திறவுகோலாக பயன்படுத்தி
உள்ளே வருகிறார்கள்.
அதனால் தான்
திருடர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும்
என்று யாரும் சொல்ல முடியவில்லை.
ஏனெனில்
அவர்களுக்கு மட்டும்
எப்படி வேண்டுமானாலும் மாறிக்கொள்ளலாம்
என்ற அனுமதி இந்த உலகம் கொடுத்திருக்கிறது.
இறுதியில்
திருடர்களை அடையாளம் காண்பது
அவர்களின் முகத்தை பார்த்து அல்ல —
அவர்கள் சென்ற பிறகு
நம்மிடத்தில் எது காணாமல் போயிருக்கிறது
என்பதை பார்த்துதான்.

0 Comments